توضیحات

رویا
رمان دو جلدی

حافظ ذبیح اللهی

آدم ها تنهایی همدیگر را پر نمیکنند. از رها شدن خودشان میگریزند. از تنها ماندن میترسند. به چیزهای مبهم پناه میبرند.
به عنوان یک زن تاریخچه ی احساساتم را بازنگری میکنم. خودم ررا پیازی میبام که در هر دوره از زندگی لایه ای از آن را برداشته ام.
لایه ای پس از لایه ی دیگر.
به جایی رسیدم که لایه های پیاز زندگی من به پایان رسیده است.
ناگهان متوجه میشوم که پیازی در من نیست.