توضیحات

از بوستان جان

(گزیده ی زبان و ادب فارسی)

دکتر زهرا اسدی و محمد عزیزی

همه گفته‌اند و ما خود بیش از همه می‌دانیم و معتقدیم که ادبیات فارسی ادبیاتی بسیار انسانی، توانا و غنی، و گنجینه‌ای پایان‌ناپذیر از حکمت و معنویت و چراغ فروزانی فرا روی مردم ما بوده و هست و می‌تواند باشد، مادام که ما خود در حفظ و حراست آن بکوشیم و ارزش آن را بدانیم بتوانیم با خلق آثاری جدید برای گنجینه چیزی بیفزاییم.
آن‌چه امروز گاهی سخت سبب تأسّف و تأثّر می‌گردد، مشاهده‌ی این حقیقت تلخ است که ما به قدر لازم، ارزش و قدر زبان و ادبیات فارسی خود را که زبان و ادبیات مشترک همه‌ی ما و در حقیقت شناسنامه‌ی ملّی، فرهنگی و هویّت انسانی ما است، نمی‌دانیم و چنان که باید به ویژه در دانشگاه‌ها و مراکز علمی به آموزش آن نمی‌پردازیم…
این کتاب، به این امید و در این جهت فراهم شده است که ضرورت آموزش زبان و ادبیات فارسی را – به ویژه در سطوح دانشگاهی- به ما یادآوری کند و با خواندن نمونه‌های شعر و داستان در این کتاب به همه بگوید که ادبیات فارسی، فقط یک رشته‌ی تحصیلی خاص و مربوط و مختص دانشجویان ادبیات فارسی نیست بلکه درس و سرمایه‌ای متعلق به همه دانشجویان، استادان و اهل این کشور و بالاتر از آن – مفاهیم آن- مربوط به تمام جامعه‌ی بشری است. این میراث گران‌بهای مردم و ملّت بزرگ ایران است که می‌خواهد دل‌های همه‌ی شیفتگان حقیقت و عدالت و انسانیت را فتح کند؛ جانِ عاشق مولانا بیش از همه‌ی ما تصویرگر این پیام است:
«صنما سپاه عشقت به حصار دل درآمد
بگذر بدین حوالی که جهان به هم برآمد! » ‌